Podczas wizyty lekarz sprawdzi historię choroby oraz wykona testy fizykalne i EKG. W razie uczucia bólu w klatce piersiowej, duszności, bądź innych niepokojących objawów zaleci pozostanie na jakiś czas w izbie przyjęć by dokonać monitoringu rytmu serca. Jeśli podczas wizyty kołatanie nie daje znaczących objawów, lekarz będzie chciał się dowiedzieć, jaki był twój puls w momencie kiedy odczuwałeś palpitacje. Może zapytać cię także o to, czy serce bije szybko, czy wolno? Czy czujesz się zmęczony? Czy odczuwasz trzepotanie? Czy kołatanie zaczyna się nagle i tak samo kończy? Czy dolega ci podczas wysiłku, czy też odpoczynku, albo po zmianie pozycji ciała? Czy dzieje się to wtedy, gdy odczuwasz silne emocje? Czy masz jakieś inne objawy?
W ramach testu lekarz będzie kontrolował twój oddech, temperaturę ciała, puls i ciśnienie krwi, przy czym szczególną uwagę zwróci na serce i płuca. Do badań diagnostycznych, które mogą zostać wykorzystywane, oprócz EKG, należą te wykorzystujące echokardiogram, czyli echokardiografia.
O nadciśnieniu tętniczym mówimy wówczas, gdy osiąga ono wartość 140 mmHg (i powyżej) – ciśnienie skurczowei ok. 90 mmHg (i więcej) – ciśnienie rozkurczowe. W tętnicach płynie wówczas krew pod większym naporem.
Rytm serca
Rytm i siła bicia serca są dwojako regulowane. Pierwszym elementem ich regulacji są główne nerwy, które pracują automatycznie, dzięki czemu sprawiają, że serce pracuje z odpowiednią prędkością, nawet w czasie snu. Drugą metodą kontrolowania pracy serca jest wykorzystywanie hormonów przenoszonych przez układ krwionośny.